Gepost door: evalaoh | 27 mei 2018

Over Ufo’s enzo

En dan bedoel ik niet de waarnemingen aan de hemel, maar UnFinished Objects. Ik had er twee aan het eind van zomer 2017. Geen kansloze projecten op zich, maar het had in oktober gewoon niet veel zin meer om een mouwloos bloesje en een zomers vestje af te maken. Vlak voor het naaiweekend had ik de stand van zaken bekeken, wat ik nog moest doen viel best mee, dus ze waren mee in de krat. Maar ik was er niet aan toe gekomen, dus nadat ik mijn Vogue 1351 had afgemaakt heb ik me op mijn ufo’s gestort.

Bloes uit Ottobre ? Bij dit bloesje was ik halverwege het met de hand vastnaaien van de staander van de kraag gebleven. Ik heb de schouderpas dubbel gedaan. Met de burrito method komt er geen handwerk aan te pas. Dit is een heel dun viscose stofje (van het stoffenspektakel van vorig voorjaar) en het ziet er dan gewoon mooier afgewerkt uit. Het model staat leuk vind ik, ik heb van de zoom middenachter en middenvoor 10 cm afgehaald, en bij de zijnaden ongeveer 5 cm. De knoopsgaten, waar ik altijd tegenop zie, gingen in één keer goed.

Vest Two Takes uit Ottobre 5-2016 Deze lag al bijna helemaal af klaar, ik moest alleen de knoopsgaten openen, knopen aannaaien en draadjes wegwerken. Het gebreide stofje kocht ik ook vorig voorjaar op het stoffenspektakel. Hij bleef liggen omdat ik hem wat zakkerig vond en omdat ik nog niet overtuigd was van de mogelijkheid om hem achterste voren te dragen. Voorlopig draag ik hem open, ik heb nog twee knopen, dus ik zou nog twee knoopsgaten en knopen in het midden kunnen maken.

Toen ik deze Ufo’s af had, heb ik een Jalie 2806 gemaakt van een heel fijn gestreepte tricot.

Ik had nog nét genoeg stof om voor Femke een hemdje te knippen. De Iconic Patterns Sammi Cami heb ik hiervoor gebruikt, in maat 8. Ik had alleen nog maar snippertjes stof over, dus ik heb op het stoffenspektakel tricot biaisband gekocht voor de hals- en schouderbandjes.

Deze foto’s van nog ongeblogde objecten had ik heel lang geleden gemaakt. Soms komt het bloggen er niet van omdat ik de foto’s niet zo mooi vind, maar ik heb besloten dat ik gewoon wat minder kritisch moet zijn.

Mijn eigen Sammi Cami, maat 12 of 14 denk ik. Ik heb er ook een zomerse jurk van.

Deze jurk met een watervalletje aan de achterkant ligt ook al een jaar in mijn kast:

Uit Ottobre 2-2017. Ik weet niet meer hoe de armsgaten afgewerkt moesten worden, maar ik heb er biesjes omgezet. De hals aan de voorkant is met een beleg. Natuurlijk floept dat steeds een beetje naar buiten, ondanks platstikken aan de onderkant, daarom draag ik hem niet zo vaak.

De Lady Topas maakte ik vlak voor de zomervakantie. Leuk modelletje, bij een volgende versie zou ik denk ik de rimpels minder naar de zijkanten laten gaan.

Dit is de Floaty Front uit Ottobre 5-2017. Ik maakte hem van scuba met een heel klein stipje aan de buitenkant, en een streepje aan de binnenkant. Ik heb maat 40 gemaakt. In de praktijk draag ik de ceintuur aan de achterkant in een strik op de rug. Ik moest wel een beetje wennen aan dit vest (omdat het niet echt effen is), maar het draagt fijn.

Zo, dat was een beetje achterstallig onderhoud. Ik heb nog één blogje te schrijven, een Vogue bloesje, maar daar wil ik iets meer aandacht aan besteden.

Groetjes,

Eva

Advertenties
Gepost door: evalaoh | 24 mei 2018

Mijn weekend in Manchester

Afgelopen weekend ben ik in Manchester geweest om daar mijn eerste halve marathon te lopen. Omdat ik teveel woorden en foto’s heb voor een Facebook post doe ik het maar in een blog.
We kennen de familie Logue van Camping Le Moulin Fort, waar we ze 12 jaar geleden hebben ontmoet. Toen ik voor het eerst op vakantie ging hardlopen heb ik een paar keer met dochter Chloe gelopen. Ze nodigde me in februari spontaan uit om met haar een halve te komen lopen. Ik speelde al een tijdje met dat idee, en dit was het zetje dat ik nodig had. Vliegticket geboekt, een nieuw trainingsschema gedownload (van Run2Day) en aan de slag. Aan het begin van het schema was ik onder de indruk van de tijden die ik zou moeten lopen, maar gaandeweg bleek dat ik het allemaal goed aan kon en dat ik het ook nog steeds leuk vond. Ik liep lange duurlopen romdom Gouda, Nunspeet en rond Le Verdoyer in de meivakantie, in strenge vorst en in benauwde warmte. Ik kocht nieuwe schoenen die het nét niet waren, gelukkig mocht ik ze omruilen voor schoenen waar mijn voeten wel echt blij van worden. Ik probeerde gelletjes uit (want > 2 uur lopen doe je niet op twee boterhammen en een kopje thee). Gelukkig vallen die goed bij mij, en ik merkte dat ik het lopen er ook beter op vol kan houden.

Vrijdag 18 mei
Ik had de trein van 6.52 naar Schiphol. Angela en Jeroen vlogen met mij mee voor support.

Paul haalde ons van het vliegveld en nam ons mee naar Quarry Bank. Dit is een katoenweverij uit de tijd van de industriële revolutie. We hebben een mooie wandeling gemaakt door het gebied om de fabriek heen en door de tuinen gelopen. De fabriek was in verband met verbouwing gesloten.
De Rododendrons en Azalea’s stonden er prachtig bij, en we zagen ook nog een bruiloft.Toen we weer “thuis” waren maakte Paul een heerlijke BLT (bacon lettuce tomato sandwich) voor ons. Chloe was inmiddels gearriveerd en bracht Angela en Jeroen naar hun Airbnb midden in het centrum van Manchester. Ons avondeten was Fish and chips and mushy peas, heerlijk! ’s Avonds keken we de voorbeschouwingen van The Royal Wedding. Het was grappig, want eerst waren we neutraal in wat we ervan vonden, maar later werden we helemaal meegezogen in de hype.

Zaterdag 19 mei
Chloe zou mij Manchester laten zien en we wilden ergens de Royal Wedding zien. Ik wilde ook graag naar een stoffenwinkel. We gingen met de trein de stad in. Piccadilly station is een groot station met mooie oude details.

Eerst gingen we naar Abakhan. In deze winkel aan 111 – 115 Oldham Street, Manchester, M4 1LN vind je rekken met coupons gesorteerd op stoftype. Je rekent per kilo af, maar ze moeten nog een meter overhouden. (geen idee waarom). We hadden niet veel tijd om eindeloos rond te hangen. Ik vond een rekje met active wear fabric, waar ik twee mooie lapjes uitzocht. Ik heb ook nog een quiltstofje met bijen gekocht. De bij is het symbool van Manchester, omdat het zo’n nijver volk is.

We vonden een leuke plek om de royal wedding te volgen, Albert Schloss. Eigenlijk waren we een beetje laat, vandaar dat we genoegen moesten nemen met een pilaar midden in ons beeld. Maar de sfeer was er niet minder om, er werd geklapt en ik moest een klein traantje wegpinken bij het gospelkoor.

Mijn eerste Pimms, mmmm.
Kay’s tweelingzus Helen kwam daar ook naartoe, en met z’n drieën zijn we naar de John Rylands Library geweest.

En naar het Museum of Science and Industry
Eén deel van dit museum is gewijd aan vliegtuigen en auto’s, en een ander deel aan de productie van textiel van katoenbol tot geweven stof. Wij waren er vlak voor sluitingstijd, dus we hadden de demonstratie van de machines gemist. Er hangt ook een jasje gemaakt van de pluisjes van een paardenbloem!
We hebben ook nog heerlijk tapas gegeten met z’n drieën. ’s Avonds namen Paul en Kay ons mee naar een Grieks restaurantje in de buurt, ook errug lekker.

Ik heb me dus niet helemaal gehouden aan de regels: niet te veel doen de dag voor de wedstrijd en geen anders dan andere dingen eten voor de wedstrijd. Ik had ruim meer vlees dan carbs op deze dag, maar goed, je bent maar één keer voor het eerst in Manchester.

Zondag 20 mei, raceday
Onze start was om 9.10. We zouden de trein van 8.07 nemen, bij Daniel nog even plassen en dan naar de start gaan. Het was strakke planning, maar we konden gelijk aansluiten bij de warming up.

Daniels vriend Dougal (die eigenlijk David heet) liep ook voor het eerst een halve.

Na een minuut stilte (kippenvel) om de aanslag op het Ariana Grande concert van vorig jaar te herdenken gingen we van start. Wij stonden een stukje achter de 2.20 pacers.
Angela had gezegd dat ze op 2 en 7 mijl zouden staan.


We hadden een mooi tempo, ik had geen muziek mee, en heb het ook geen seconde gemist. Heel veel mensen liepen voor een goed doel, dus ik las de T-shirts, keek om me heen en was dankbaar dat ik kon meelopen in goede gezondheid. Inderdaad zag ik Angela en Jeroen na ongeveer drie kilometer en even later ook Kay en Paul. Ruim genoeg adem om ze te roepen en te zwaaien. We haalden de 2.20 pacers (met Duracell konijnenoren) rustig in. Ik nam na 4 kilometer ongeveer een gelletje, en op 5 kilometer was er een waterpost. Gelukkig waren er flesjes (wist ik van te voren) dus ik hoefde niet bang te zijn dat ik de helft uit mijn bekertje zou klotsen en ik kon er ook wat langer mee doen. Eigenlijk moest ik toen al best nodig plassen, maar er stond een behoorlijke rij bij de dixies, dus ik liep verder. Twee kilometer later, bij het Etihad Stadium van Manchester City was de rij korter en ben ik geweest. Dit kostte me drie minuten, maar het was me de opluchting meer dan waard. Het ging lekker, op 9 kilometer nam ik weer een gel, op 10 kilometer weer een flesje. Er was muziek en af en toe een DJ. Er liep een man met een Pikachu pak onder zijn arm, daar zat zijn startnummer op, maar blijkbaar was het te warm om het aan te houden.
Mancunian Way

Ook op de terugweg zag ik “mijn publiek”. De aanmoedigingen van Angela waren geweldig! De 2.20 pacers waren mij voorbij gegaan tijdens mijn Dixie pauze, maar na een tijdje heb ik ze weer teruggehaald. Bij de 15 kilometer vond ik het even allemaal niet zo heel leuk meer. Ik zag iemand in de berm liggen en ik had het zelf ook warm. Ik dacht, rustig aan, neem nog een gelletje, pak nog een flesje of twee en loop rustig door. Bij dat waterpunt heb ik echt gewandeld om het eerste flesje bijna leeg te drinken, de tweede hield ik nog even bij me. Toen ik voorbij de 19 kilometer was, was ik verder dan ooit, en toen wist ik dat ik het gewoon ging halen. En inderdaad. The crowds were fantastic, vooral het laatste stuk. Ik zag mijn publiek nergens, en zij hadden mij ook gemist. Ik wandelde naar de plek waar je je finishers bag kreeg (met medaille, t-shirt, repen en een flesje drinken).

Kay appte dat ik naar het Hilton moest komen, dat ze daar zaten. Maar ik had geen idee hoe ik daar moest komen. Ik stond recht tegenover Albert Schloss, dus gelukkig konden ze mij daar oppikken. Toen we weer bij elkaar waren gingen we ergens wat drinken en patatjes eten.

Ik rekte een beetje en voelde me echt goed en heel voldaan. Ik was wel blij dat ik mijn slippers in mijn rugzak had. Natuurlijk heb ik ook even met het thuisfront geappt.

Later die dag ging Daniels vriendin Hannah de 10 kilometer lopen.
Wij hebben haar binnengehaald en daarna gingen we vlak bij hun appartement wat drinken in Canal Street. Aan het eind van de middag vertrokken we weer naar huis. Het was goed om af en toe een stukje te moeten wandelen.

Ik ben echt blij met mijn tijd, ik had bedacht dat 6.30 per kilometer echt mooi zou zijn en met die warmte en een plaspauze heb ik dat bijna gehaald.

Maandag 21 mei

We (Angela, Jeroen en ik) gingen met Kay naar de heuvels. Dit is de Mancunian Way, waar ik op zondag nog overheen had gelopen.

Ons doel was Teggs Nose Country park.

We liepen een stukje van de trail.



Nog een bewijs van de bedrijvigheid van de mensen van deze streek. De machines van de voormalige steengroeve.


We aten daarna een heerlijke lunch met sandwiches en cake toe.

Angela en Jeroen hadden een vlucht eerder terug dan ik, dus Kay had hun bij het vliegveld afgezet. Een uurtje later was het mijn beurt, en hadden we de eerste regenbui van het hele weekend te pakken.

En toen waren we weer boven Nederland

Nu, drie dagen later heb ik nog een heel klein beetje spierpijn, en een blauwe teennagel.

Een heel geslaagd weekend dus, dankzij mijn hosts, het was superrelaxt om door hun verzorgd en rondgeleid te worden, ook de uitstapjes buiten de stad hadden we niet zonder auto kunnen doen, en dat had ik ook niet willen missen. Nu is het Chloe’s beurt om in Nederland met mij te komen lopen.

Groetjes,

Eva

Gepost door: evalaoh | 23 mei 2018

Buit Stoffenspektakel 15 mei 2018

Het was een prachtige zomerse dag, maar ik had geen lijstje of plan. Dus een magere buit van twee lapjes tricot en een kaartje tricot biaisband. Mijn hoofd was meer bezig met het weekend in Manchester.

 

Groetjes,
Eva

Gepost door: evalaoh | 22 mei 2018

Vogue 1351 nummer twee

In het weekend van 13 tot en met 15 april ging ik met de dames van Sancho op naaiweekend in Nunspeet. Hier lees je een verslag over hoe het er dan aan toe gaat.

Ik had bedacht dat ik Vogue 1351 ging maken omdat ik die jurk al een keer eerder naaide en ik hem nog steeds leuk vond. Op naaiweekend werkt iedereen aan haar eigen projecten, er zijn er die met acht nieuwe kledingstukken naar huis gaan en dit jaar wilde ik ook tenminste één ding afmaken. Ook al is het geen wedstrijd natuurlijk. Ik had de stof en voering al geknipt, garen en rits en beschrijving zaten allemaal bij elkaar in een zakje. Oké alles ging helemaal naar wens tot het moment dat ik de jurk paste: van verschillende wijze vrouwen kreeg ik de raad om in het rugpand wat figuurnaden te maken. Goed idee, maar daar ging mijn snelheid. Rijgen, passen, opnieuw rijgen en dit ook weer in de voering. Ik ben blij dat ik het heb gedaan hoor, maar het kost gewoon extra tijd. Zondagmiddag terwijl links en rechts al begonnen werd met opruimen stikte ik snel nog even de zoom erin en hing mijn jurk ook bij de afgewerkte projecten.

 

Ik was niet zo tevreden met mijn zoom, dus ik heb hem de week erna uitgehaald en op mijn gemak een nieuwe zoom gestikt.

Ik dacht dat we meer foto’s hadden genomen, maar blijkbaar niet, ik laat het gewoon hierbij. Het is een fijn jurkje geworden dat ik al gedragen heb.

Groetjes,
Eva

Gepost door: evalaoh | 22 april 2018

McCall’s 7637 bomberjack voor Max

Op Sancho kun je je opgeven voor de Sancho patroon evaluatie: elke maand mogen drie clubleden een door Naaipatronen.nl uitgekozen en beschikbaar gesteld patroon maken. De recensie wordt dan op het forum geplaatst. Je weet vooraf voor welke doelgroep het patroon bestemd is, maar niet welk patroon het is. Ik deed mee voor een mannenpatroon voor een jack/vest en werd ingeloot. Het was de bedoeling dat het voor 1 april af was, maar die deadline heb ik niet gehaald. Het patroon is McCall’s 7637.

Max wilde graag een jack, geen vest, en het moest ook een buitje kunnen tegenhouden. Na het bestellen van proeflapjes bij Kleurenmix en Textielstad hebben we gekozen voor dunne softshell en ritsen van Kleurenmix en katoenen voering met een ruit van Textielstad. Met beide webwinkels heb ik prettig contact gehad per mail/chat.

Hieronder volgt voor het gemak de tekst van het evaluatieformulier:

Algemene gegevens:

  1. Merk patroon: McCall’s
  2. Patroon naam/nummer: 7637
  3. Matenrange patroon: XM (S-M-L) XN (XL-XXL-XXXL). Ik heb de grote maat gebruikt
  4. Naadtoeslag: inclusief 1,5 naad
  5. In welke taal/talen is de beschrijving van het patroon beschikbaar? Engels en Spaans
  6. Uiterlijk van het patroon (gebruikte papier, kleur, foto’s, werktekeningen): Papieren envelop met het patroon op bruin vloeipapier en de beschrijving op een groot vel met tekeningen.
  7. Aanbevolen materiaal: Katoenmengsels, ripstop, Denim, wolmengsels, voor model A ook gequilte stof.
  8. Patroon geschikt voor: dames/heren
  9. Benodigde hoeveelheid stof: Voor model A 1,60 x 150 breed, voering 2,60 x 115 breed
  10. Moeilijkheidsgraad (zoals aangegeven door fabrikant): twee van de vier sterren, McCall’s zegt average, maar ik kan daar verder geen definitie van vinden
  11. Prijs: € 12,98

Eigen ervaringen:

  1. Forumnaam: Eva L.
  2. Hoe beoordeel jij jouw naaikennis? vergevorderd
  3. Welk materiaal heb je gebruikt?

Dunne softshell van Kleurenmix, katoenen ruit voor de voering, boordstof.

Klopt de aangegeven hoeveelheid stof? Indien dit niet het geval is, hoeveel stof (lengte x breedte) heb je gebruikt?

Ik had genoeg aan 1,45 m softshell, voor de voering heb ik 1,80 gebruikt van 140 breed. Omdat het een ruit is, en ik ze heb laten doorlopen had ik hier niet minder van moeten bestellen.

Ik heb 60cm boordstof gebruikt, en dat was precies genoeg. Het patroon vroeg daar om vier stukken van 15 x 92 cm.

  1. Klopt de aangegeven moeilijkheidsgraad van het patroon? Geef aan waarom. Ja dat denk ik wel. Bij de zakken en de rits moet je precies werken.
  2. Hoe beoordeel jij de moeilijkheidsgraad van het patroon? Geef een toelichting aan de hand van een voorbeeld.
  3. Is de beschrijving van het patroon duidelijk? Geef aan wat niet duidelijk is en hoe je dit hebt opgelost. Ik vond het duidelijk, ik heb vaker jassen gemaakt.
  4. Is de beschrijving van het patroon volledig? Geef aan waar jij meer uitleg zou wensen. Zaten er fouten in de beschrijving (geef aan waar)?

Ik denk dat er een fout in het patroon zit (alleen in deze maat, ik heb de andere SPE-ers er niet over gehoord). in de beschrijving staat dat je de schoudernaden van het achterpand moet easestitchen (ik weet er geen NL woord voor), maar de schoudernaden van de voorpanden zijn langer dan die van de achterpanden. Met jogging of wol kun je de extra stof misschien wel wegwerken, maar in softshell kreeg ik gewoon rimpels.

Niet mooi, dus ik heb het uitgehaald en een stukje van het voorpand aan de halslijn afgeknipt.

  1. Komt de aangegeven maatvoering van het werkstuk overeen met de maat van het uiteindelijke werkstuk?

Mijn man valt qua bovenwijdte en heupwijdte in maat XL, qua taille (buik) zit hij aan het eind van de range van XXL. Maar bij de taille zit ook 10 cm overwijdte bij XL én hij is aan het afvallen. Ik heb de voering eerst geknipt op maat XXL en gepast over een vest (wens van mijn man). Die maat is het ook geworden. Maar toen ik met de buitenjas bezig was, bleek dat de schouders wel erg afhingen, dus heb ik de mouwen bij de schouders ingezet op stiklijn van maat XL. De zijnaden heb ik niet ingenomen. Ik vind de mouwen best wijd, en het rugpand ook, maar aan de voorkant vind ik de pasvorm wel goed.

  1. Ben je tevreden met het eindresultaat?

Ja, ik vind het jack mijn man verrassend leuk staan.

  1. Zou je het patroon nogmaals gebruiken? Geef aan waarom wel, of geef aan waarom niet. Ik vind één bomberjack wel genoeg. Maar als mijn man vraagt om een vest met capuchon dan is dit een mooi patroon. Ik maak dan waarschijnlijk de kleinere maat, zonder voering en met smallere mouwen.
  2. Heb je verder nog op- en/of aanmerken over het patroon?

Ik heb een lusje toegevoegd, en een binnenzak.

Een jas kan hier niet zonder naar mijn idee. Middenachter in de voering heb ik een plooi voor extra bewegingsruimte gemaakt. Het patroon wil dat je de voering aan de halsnaad en aan de zoom aan elkaar stikt en daarna de voering aan de mouwen en aan de voorranden (bij de ritslintjes) met de hand vastnaait. Ik heb vanaf de hals ongeveer 6 cm met de machine gedaan, en vanaf onderaan tot ik ongeveer 25 cm over had om te keren. De voeringmouwen heb ik ook met de machine aan de mouwen vastgezet. (dat moet ik altijd spelden om te kijken of je niet met een onomkeerbare worst blijft zitten;-))

Hier zie je hoe de zakken gemaakt worden, dit is stap 4:

Ik heb het bovenste voeringdeel van softshell gemaakt omdat je anders de rode voering langs de rits zou zien, dat vind ik niet mooi. Je stikt de rits rondom vast vlak langs de kanten in het rechthoek. Daarna stik je de drie zijden iets breder door. Dan stik je het voeringdeel aan de zak vast (de ronde naad van de zak).

Daarna stik je de laatste lange zijde ook op de brede afstand door, door alle lagen (jas, voeringdeel een en voeringdeel twee.
Dit is het resultaat van stap 6:

De ritsen van de zakken zijn rits aan de meter van Kleurenmix. Ik had er nog nooit mee gewerkt. De tutorial van Bernina met extra tip van Mamarieke kwam goed van pas!

En aan de binnenkant

Ik heb de jas een paar keer links laten liggen vanwege kleine tegenslagen. De rimpels in de schoudernaad, het feit dat ik de binnenzak aan de rechterkant in de voering heb gemaakt en omdat Max bij een passessie zei dat hij wel kort was. Ik had een tweede binnenzak kunnen maken, maar Max zei dat het hem niet zoveel uitmaakte, pff, opluchting! De rimpels zijn opgelost, en de lengte past gewoon bij dit model.

Groetjes,

Eva

Gepost door: evalaoh | 8 december 2017

Pyjama en nachtpon als cadeau

Onze overburen hebben jarenlang gewacht om hun kinderen te adopteren. Vorige week kwamen ze eindelijk uit Haïti aan. Toen ik ze uit de auto zag stappen als gezin moest ik echt even een traantje wegpinken. Nieuwe kinderen in onze vriendenkring krijgen van mij een zelfgemaakt cadeautje, leeftijd doet er dan niet toe. Ik heb voor het meisje van 7 nachtpon nummer 36 Mockingbird gemaakt. Voor het jongetje van 3 is het pyjama nummer 34 en 35 Night Owl en Stripy legs. Ze komen allebei uit Ottobre 6/2009. Gisteravond heb ik het aan de buurman gegeven. De buurvrouw stuurde vanavond een berichtje dat ze het heel leuk vond, ze hadden nog niet gepast, dus dat is nog even afwachten.


Ik had de stofjes bij Stoffenstraat.be besteld, ze zijn van Megan Blue. Het duurde erg lang voordat ze binnen waren, het bleek dat ze weer teruggestuurd waren door de Belgische post (verpakking blijkbaar opengegaan). Na wat heen en weer mailen kwamen ze gelukkig toch, met een leuke attentie erbij. In de tussentijd wilde ik wel wat te naaien hebben, dus naaide ik alvast van wat restlapjes dit t-shirtje. Het is model 24, Monster Car uit Ottobre 3/2011. Het achterpand is helemaal groen, en het boordje bij de taille was noodzakelijk om genoeg lengte te krijgen. (dit is ook een verlengde maat 98)

Ik heb nog even niet bedacht waar ik nu aan zal beginnen, ik heb nog wat te bloggen en ik ben bezig aan een breiwerk, dus me vervelen doe ik niet.

Groetjes,

Eva

Gepost door: evalaoh | 28 oktober 2017

Jurk van paneelstof

Het was een behoorlijke puzzel om deze jurk te knippen. In eerste instantie had ik een model bedacht met raglan mouwen, maar dat lukte écht niet.

Uiteindelijk heb ik model 1 uit Ottobre 5-2015 gekozen. Dat model is een beetje A-lijn, maar dat lukte ook niet, dus ik heb aan de zijnaden ongeveer 3 cm weggevouwen, en middenachter op de vouw geknipt. De mouwen zijn driekwart geworden uiteindelijk.

Ik had hem van tevoren even snel zonder mouwen in elkaar geregen voor de pasvorm. Die was prima, dus toen was hij eigenlijk snel af. In de halsboord moest eigenlijk een v-tje, maar dat heb ik weggelaten.

Ik had nog even een zoektochtje naar een gekleurde panty. Vroeger slaagde ik daarvoor bij V&D, maar helaas… C&A had wel wat, maar die had mijn maat niet meer op voorraad. Gelukkig ben ik daarvoor geslaagd bij Caminada, een echte speciaalzaak. En daar hadden ze verschillende collecties in allerlei kleuren. Heel leuk.

Groetjes,
Eva

Gepost door: evalaoh | 28 oktober 2017

Sportkleding maken

In november 2015 mocht ik op de Sancho clubdag een workshop geven over het werken met sportstoffen. Als voorbereiding heb ik “marktonderzoek” gedaan en wat staaltjes besteld om te kijken wat er aan sportstoffen te koop is. Dit is een bewerking van het verhaal dat ik toen vertelde. Ik heb geen idee waarom dit zo lang een concept is gebleven, de prijzen die ik heb vermeld zijn van 2015.

Vier jaar geleden ben ik weer begonnen met sporten, daarvoor had ik sinds de geboorte van de kinderen niets gedaan. Ik begon in een katoenen legging en een katoenen shirtje, maar al gauw was ik een trouwe gast bij de zumba en wilde ik wel eens iets anders. Na frustrerend shoppen kon ik voor een broek slagen, een shirtje was makkelijker, maar ook niet echt eenvoudig. Toen begon mijn zoektocht naar stof om mijn eigen sportkleding te maken.

Hier vertel ik over mijn tops en flops, wat ik belangrijk vind bij sportkleding en hoe je de stof kunt verwerken. Ik loop hard en doe aan yoga en bodypump, mijn ervaring is hierop gebaseerd.

Waarom zou je zelf sportkleding maken?

Je kunt de kleur kiezen, je hoeft dus niet in zwart of roze.

Je kunt precies je eigen maat maken, lang/kort, grote maat of juist heel  smal. Voor mijn sportbroeken heb ik het kruis van mijn basis broekpatroon gebruikt, dat zit gelijk een stuk lekkerder. En aan de achterkant is hij wat hoger in de rug. Als je kleding goed past, voel je je gelijk lekkerder.

Je kunt handige details toevoegen die je niet altijd in koop kleding vindt (bijvoorbeeld zakken waar je telefoon wel in past, duimgaten)

Met een beetje geluk bij het vinden van je stof ben je voordeliger uit.

Waarom geen katoen?

Katoen absorbeert vocht en wordt nat en zwaar. Niet zo comfortabel en je kunt het behoorlijk koud krijgen. Het is zwaar als je overvallen wordt door een regenbui. Ook kun je er pijnlijke schuurplekken van krijgen. Technische stoffen voeren het transpiratievocht af van het lichaam, daardoor koel je in de winter minder snel af.  Bovendien zien zweetplekken er niet zo charmant uit.

Kleding in laagjes

Makkelijke vuistregel voor hardlopen is: tel 10 graden op bij de buitentemperatuur en kleed je daarnaar. Als het buiten 10 graden is, kun je je dus kleden alsof het 20 graden is. Dit is natuurlijk heel persoonlijk, als je nog aan het opbouwen bent heb je het misschien wat minder snel warm dan iemand die aan één stuk door kan hardlopen. Als het hard waait voelt het ook anders dan op een windstille dag.

In de zomer heb je genoeg aan een t-shirt of hemdje en een korte broek, in de winter gebruik ik een hemdje als basislaag, daarboven draag ik een longsleeve en bij wind of regen nog een ademend jackje erboven. In het voorjaar en de herfst draag ik een capri en een longsleeve. Vaak zijn mijn onderarmen koud aan het begin,  en stroop ik mijn mouwen op als ik opgewarmd ben. Er bestaan ook losse sleeves die je naar beneden kunt rollen als je het warm hebt. Hier heb ik nog nooit mee gelopen.

 Waar vind ik dan geschikte stof?

www.Pixie.nl,

www.glitterstof.nl

www.kleurenmix.nl.

Jack Peters (op stoffenspektakel),

www.extremtextil.de,

Shelby.fi

Actiefstoffen.nl

Spoonflower.com

Wassen

Ik gebruik gewoon bontwasmiddel of Fleuril sport. Geen wasverzachter gebruiken omdat dan de ademende kwaliteit van de stof vermindert.

Patronen

Burda yoga top 11-2007

Clara uit Ottobre 5-2010

Longsleeve Ottobre Everyday Scoopneck t-shirt. (Is gewoon een basis longsleeve)

Fehr trade XYT workout top

Fehr trade PB jam leggings

Jalie

Ik kijk ook naar sportkleding in de winkel of op internet voor leuke details. Op de blog van Fehr Trade staat veel informatie over het zelf maken van sportkleding, in januari 2018 komt er ook een boek met patronen uit. Ze heeft ook informatie over waar je stoffen en fournituren kunt kopen.

 Machines etc

Je kunt met je gewone machine prima sportkleding maken. De beschrijving van de patronen van Jalie hebben instructies daarvoor. Je kunt deze beschrijvingen downloaden zonder dat je het patroon koopt. Ik heb de luxe van een locker en een cover, dus gebruik ik ze ook. Ik lock de naden. Met de naaimachine zet ik de boordjes vast, met de cover stik ik de boordjes door en maak ik de zomen.

Naalden

Normaal gesproken gebruik ik een stretch naald in de machine. Voor de Kleurenmix stof voelde die niet zo fijn. In de cover en de locker ook.

Garen

Ik naai met Gütermann, die hebben de mooiste kleuren en het is sterk. Locken doe ik met lockgaren van de markt. In de grijper van de cover gebruik ik mousse garen (Seraflock, bij Beautyvof en Mamarieke.nl te koop, of een grote klos van Glitterstof. Die is nóg meer stretch dan de flock)

Fournituren?

In de blauwe trui heb ik zakken met blinde ritsen gemaakt, en reflecterend pipingband gebruikt. Als je turnpakjes wilt maken kun je losgaan met glitters enzo.  Als ik een Cameo zou hebben zou ik reflecterend flexfolie uitproberen…

Ik weet dat sommigen ook elastisch biaisband gebruiken om af te biezen. Ik ben er zelf een beetje huiverig voor omdat ik bang ben dat het gaat schuren. Ik heb op vorig jaar een wedstrijd gelopen en schuurplekken opgelopen (door een nieuw gekocht shirt), pijnlijk en het duurt lang voordat je er niets meer van ziet.

Proeflapjes

van links naar rechts, van boven naar beneden
Pixie Supplex (licht en donkerpaars)

Heerlijk als broek, te dik voor een shirtje. Het donkerpaars was binnen een half jaar erg verkleurd, Pixie wijt het aan hoe ik was (40 graden). De verzendkosten voor proeflapjes is wel heel onredelijk: € 4,95, en minimale bestelling van 3 meter. Ze verkopen ook Microfiber, die lijkt me meer geschikt voor shirtjes.

Glitterstof.nl Matte 4-way stretch (oranje en blauw)

Prima als hardloopbroekje, niet ademend genoeg voor een shirtje. Die witte doorschijnende is powernet.

Stoffenspektakel

Kobaltblauw. Lekker als longsleeve in de winter, binnenkant is iets geruwd, buitenkant glad, maar ruikt niet zo fris meer na een jaar. Van het restant heb ik een soort col gemaakt, lekker in mijn nek op een echt koude dag, of als een soort muts. Als het te warm wordt doe ik hem om mijn arm.

Turqouise ook van het stoffenspektakel. Minder ademend dan de roze.

Roze: had ik hier maar een hele rol van gekocht hoe warm het buiten ook is, dit shirtje draagt heerlijk. Komt van Jack Peters Stoffen. Ik ben bij hem vaker goed geslaagd. Ik denk dat hij ook in Utrecht op de lapjesmarkt staat.

Slangenprint uit de plaatselijke stoffenwinkel

Geschikt voor een broek in lente en herfst, té warm voor zomer of shirt. (verkleurt snel)

Rood lijkt ook op hockey shirt stof. Volgens mijn dochter draagt het lekker.

De twee turquoise onderaan zijn badpakstoffen, en de zwarte kan wel voor een broek maar is te zwaar en warm voor shirts. Komen ook van het stoffenspektakel.

Kleurenmix en Actiefstoffen

Deze stoffen lijken erg op elkaar. Deze stof lijkt erg op de stof waar mijn kinderen hockeyshirts van hebben. Hier zit de meeste stretch in de lengte en ik vind stretch in beide richtingen fijner in een shirt of broek. Ik vind deze stof alleen geschikt voor wat ruimer vallende shirts.

Aktiefstoffen.nl

Kleurenmix

Shelby

Groetjes,
Eva

 

Gepost door: evalaoh | 27 september 2017

Make lemonade

Terwijl ik met deze projecten bezig was, moest ik steeds denken aan het spreekwoord: “When life gives you lemons, make lemonade.” zie Wikipedia voor betekenis etc Een mooi positief spreekwoord vind ik.

Femke wilde graag een nachtpon. Voor iemand die geen jurken wil dragen, is dat toch een verrassende keuze. Ik maakte mijn vertrouwde Every day scoopneck t-shirt uit Ottobre 5-2011 maar nu in maat 36 en verlengde hem met  30cm. Ja het wordt al een hele dame.

Ik kocht de stof bij de couponnenman (Jack Peters) op het stoffenspektakel. Ik denk dat dit French Terry is, dus lekker warm voor de winter. De halsboord had ik wel iets verder uit kunnen rekken, hij staat een beetje uit. Maar hé het is een nachtpon… Van de tweede lap wil Femke ook een nachtpon, jammer voor mij.

Van de restanten maakte ik de Gym & Sport short (nr 18) uit Ottobre 2-2015, ook maat 36. Femke had tijdens het WK voetbal in Brazilië een tricot shortje gekregen van de Lidl, deze zomer was dit haar pyjama broekje. Het wordt wat krap, dus dit leek me een prima vervanging.

Ik heb de achterzakken niet gebruikt, en gewoon zomen in de broekspijpen gemaakt, in plaats van alleen een stiksel met de cover (daar had ik al extra voor aangeknipt). Het is een super leuk broekje geworden. In de tailleband heb ik een extra elastiek gedaan en het strikbandje zit middenachter aan een stukje smal elastiek (ook uit noodzaak, want ik had niet zoveel lange restjes)

Ik heb vorige week ook eindelijk nog drie toeren van mijn tweede sok gebreid en de draadjes weggestopt. Het is het vertrouwde Sok basis patroon dat ik al vaker heb gebruikt. Eigenlijk wil ik altijd twee dezelfde stokken, maar in de eerste sok zat een knoopje, en achteraf bleek dat de draad in tegengestelde richting doorging. Toen ik dat eenmaal merkte heb ik er bij sok twee maar geen moeite meer voor gedaan.

Nu ben ik bezig aan een jurk van de gebloemde lap van het stoffenspektakel.

Groetjes,
Eva

Gepost door: evalaoh | 6 september 2017

De buit (Stoffenspektakel 5-9-2017)

Het was gisteren Stoffenspektakel. Vroeg in het seizoen, dan moet ik er altijd een beetje inkomen. Van mij mag het nog lekker even zomeren, en ik heb ook nog niet zo’n zin om met dikke stoffen te werken. Na een gezellig kopje koffie met Monica heb ik mijn slag geslagen.

Twee lapjes voor een nachtpon voor Femke, die bloemetjes (Hilco!) hou ik misschien voor mezelf, maar dat zien we wel. Bij Jack Peters de couponnenman.

Een tricot paneel voor een jurk. (bij Samitex) Ik heb hierover getwijfeld omdat de bovenste tint wel een beetje flets is voor mij. Maar ik denk dat ik het halsboordje in die donkere kleur doe zodat het wat meer spreekt.

Scuba stof donkerblauw met stipjes en streepjes aan de achterkant, ik denk voor vest 17 (Floaty front) uit Ottobre 5-2017.

Stretch jeans voor Jalie 2908 en tricot voor een t-shirt. Ik heb nog een lapje van het voorjaar wat ook bij die broekstof past, en dat is een vrolijkere combinatie. Die laatste drie lappen komen bij de man uit Enschede (ik denk Van Barneveld? Heeft altijd ontzettende verkooppraatjes op een aardige manier, maar wat ik bij hem koop blijft mooi) En zijn vrouw was gisteren gul met knippen. Ook altijd fijn.

Ik ben nog met een zomerbloesje bezig. Als dat af is, ga ik gelijk voor Femke aan de slag.

Groetjes,

Eva

Older Posts »

Categorieën